ondernemer Jan Toye, 4 januari 2017

© Thomas Sweetvaegher

"Ineens sta je daar met de tranen in je ogen. In je blootje. Je zoon is weg. Het volgende wat je tegenkomt, is stigma. In je eigen familie, zelfs. Behalve mijn immense verdriet kreeg ik dus ook nog eens te maken met naasten die vonden dat zelfmoord een schandaal is dat toegedekt moet worden. Hoe rijker de mens, hoe armer hij soms van geest is. (valt even stil)"

"Tijdens mijn leven voor de zelfmoord van Christoph was ik er vooral op gericht om mij waar te maken op materieel gebied, terwijl ik dat nu onbelangrijk vind. Geld is nodig als middel, om dingen te kunnen doen, maar niet om te hebben. De hebberigheid in de wereld neemt helaas niet af. Integendeel. Met als desastreus gevolg dat de democratie in verval is. Net als het kapitalistische systeem. We zijn slaven geworden van het consumentisme. En we worden steeds meer afhankelijk gemaakt van geld. We hebben werkelijk niets geleerd van de financiële crisis."

* Lees het volledige interview op demorgen.be